De Espresso Martini is één van de meest geliefde cocktails van de afgelopen decennia. Romig, krachtig en stijlvol — maar vreemd genoeg bevat hij geen martini, geen gin en zelfs geen vermout. Dus waarom heet hij dan een Espresso “Martini”?
Het antwoord is verrassend simpel: Hij wordt geserveerd in een martiniglas.
Hoe de Espresso Martini ontstond
In de jaren ’80 creëerde de beroemde Londense bartender Dick Bradsell de eerste Espresso Martini.
Een klant vroeg hem om “something to wake me up”, en Bradsell mixte espresso, wodka en suikersiroop tot een krachtig koffiedrankje met een dikke schuimlaag.
Omdat het drankje werd geserveerd in het elegante martiniglas, kreeg het automatisch de naam Espresso Martini.
De presentatie was zo iconisch dat de benaming wereldwijd bleef hangen — ondanks dat het technisch geen klassieke martini is.
De geschiedenis van het martiniglas
Het martiniglas is bijna net zo legendarisch als de cocktail zelf. Er bestaan twee belangrijke glasvormen die geassocieerd worden met martini’s:
1. Classic V-Shaped Martini Glass
Dit glas herken je meteen: slank, stijlvol en met een scherpe V-vorm.
Hoewel de exacte oorsprong onbekend is, gaat er een verhaal dat de brede opening handig was tijdens de Amerikaanse drooglegging in de jaren 1920. Zo kon je snel je glas leegdrinken als de politie binnenviel.
Of het waar is? Niemand weet het zeker, maar het maakt de geschiedenis wel extra kleurrijk.
2. Modern Coupe Glass
De coupe heeft een nóg romantischer legende.
Volgens verhalen is dit glas in de 18e eeuw ontworpen voor Madame de Pompadour, de geliefde van koning Louis XV. Zij vond champagneflutes oncomfortabel en kreeg een glas waarin de bubbels sneller vervlogen.
De vorm zou zijn gebaseerd op… de ronding van haar borst.
Een mythe? Waarschijnlijk. Een prachtig verhaal? Absoluut.
Conclusie
De Espresso Martini heet zo vanwege het glas, niet vanwege de ingrediënten. Het martiniglas werd een icoon van stijl, luxe en cocktailcultuur — en de Espresso Martini lift daar nog steeds perfect op mee.
